ilio dot ph
Ani/Harvest
Noong nakaraang linggo ang larawan ng paghanda ng bukid para sa pagtatanim ng palay ay aking inilathala sa pahinang ito. Ngayon naman ay ang larawan nang matapos na pag-ani ng palay.
Ito’y kuha sa kalapit bukid lamang. Dahil sa irigasyon, maaari na ngayong magtanim at mag-ani ng ilang beses sa isang taon. Bago mag ‘green revolution’ sa Pilipinas, ang pagtanim at pag-ani ay diktado ng panahon.
Last week, I uploaded a photo of a rice field being prepared for the planting season. This week, I am uploading a photo of a rice harvest (actually, it’s post harvest as the rice stalks are already being cleaned or threshed). What’s remarkable is that the two events (preparation and harvest) are happening in neighboring fields. Because of irrigation and the green revolution, farmers can now plant rice throughout the year and planting is no longer dependent on the seasons.
Kuha sa Barangay Rosario, Malinao, Aklan. Taken at Barangay Rosario, Malinao, Aklan.
Ito ang hindi ko pa nasaksihan sa tanang buhay ko, pag-aani ng palay!
Tanong ng mister ko dati, gaano kadaming palay daw ang kailangan para makakuha ng isang kilong bigas?
Hard work. Mabuhay ang mag magsasaka!
If I remember right, 2:1 or 3:1. So isang gatang na palay may be equal to kalahating gatang na bigas or even less.
Ganito pala kahirap anihin ang bigas bago makarating sa ating hapag.
Gaya ni Thess, di pa rin ako pinalad na makakita ng aktuwal na ani – hanggang kuwento lang ako – hehehe…
BTW, I noticed na sa Aklan mo kinuhanan ito. Aklanon ka ba? Kasi my sis-in-law’s clan (Quimpo) come from Aklan too so baka magkababayan pa kayo.
Pinky – based on the last name, sila’y taga-Kalibo, ‘yung capital ng Aklan kung saan ang Ati-atihan. Ako nama’y tubong Malinao, three towns away from Kalibo.
Ako man di pa ako nakakakita ng mga nag-aaani. Pero nais ko. Sana makatiming sa susunod na pagbisita sa probinsya.
Heto naman ang aking lahok.
malaki ang respeto ko sa mga magsasaka. Dahil sa kanila, nakakain tayo ng kanin at iba pa. Hindi basta2 iyong ginagawa nila at kadalasan pa’y lagi silang natitipid sa presyohan. Magandang lahok para sa tema natin ngayong linggo:)
ako nakakita na ko nito kaso sa malayo ahahahaha. ang saya naman niyan
eto naman po ung akin
nang matapos na
HAPPY LP
Naalala ko tuloy yung nakatira pa ako sa Sariaya, Quezon. This is my very favorite LP for this week while LP bloghopping. Nakakaantig ng mga alala noong kumakain pa kami ng manga sa ilalalim ng puno.
I’m an aklanon, taga-ibajay ako…when i was a child nakakakita ako ng mga nag-aani but i never experienced pano mag-ani ng palay.
But i’m aware kung gano kahirap un kz when i was in Antique,malapad kz palayan ng pamilya ng kaibigan ko don, naranasan ko magbilad sa ilalim ng araw manood ng nag-aani ng palay…sobrang hirap at sakit sa balat magbilad sa araw para mag-ani..